Mijn blogs per e-mail ontvangen?

zaterdag 26 januari 2013

De zee schilderijen van Jan Cremer gezien in Het Scheepvaartmuseum in Amsterdam. Cremer schildert al jaren uitsluitend de zee, net als ikzelf. 

Daarmee houdt iedere vergelijking op; de zee is bij Cremer woest, ruig, hoge golven, de verf is dik, zeer dik voornamelijk met paletmes aangebracht, gekneed. In de catalogus lees ik dat, in de ogen van de algemeen directeur van het museum,  Dr. Willem Bijleveld, Cremer de zee 'heeft bedwongen'.

Ik bezie de zee vol respect, de dreiging van de zee, de onvoorspelbaarheid, ongrijpbaar voor de mens. Ik strijk de verf glad, laag over laag, kleur over kleur, golven alle richtingen uit, diepte, geheimen - mogelijk gruwelen - te verwachten onder het wateroppervlak.
Natuurlijk is de zee in mijn schilderijen ook prachtig, aantrekkelijk, rustgevend, enzovoort, maar ik blijf - vergelijk Cremer - het moeilijk vinden de zee te 'tutoyeren' en van 'bedwingen' zal in mijn geval geen sprake zijn. 






Foto van mijn eigen werk. Schilderijen van Jan Cremer zijn te zien in 'Het Scheepvaartmuseum' in Amsterdam tot 7 april 2013.

zie:      www.scheepvaartmuseum.nl/hetmuseum/nieuws%7C164
           www.jokeelzinga.nl

maandag 21 januari 2013



Vierkante zeegezichten zijn 'anders' dan wanneer op een rechthoekige ondergrond geschilderd. Voor de maker, wellicht ook voor de kijker. 
Ik maakte een serie kleine vierkante werken (of eigenlijk is die serie nog lang niet af), met verschillende zeeën en uiteenlopend licht in mijn achterhoofd; de Waddenzee, de Noordzee vlakbij de Shetland eilanden en bij Zeeland, de Ierse zee, de Middellandse Zee. 
Formaat van de schilderijen is max. 30 x 30. Ik fotografeerde ze op de vloer van het atelier:


www.jokeelzinga.nl


maandag 14 januari 2013

Atelierbezoek! En de horizon!


Zeven collega's, oud-klasgenoten, staren naar mijn zeeën, mijn horizonnen en wolkenluchten. Sinds wij de Rietveldacademie verlieten hebben we ons heel verschillend ontwikkeld, maar we kunnen nog steeds zo lekker praten over  kleuren, over verf opbreng, over grijs dat warm is en over 'koudgrijs', over de leegte in mijn schilderijen, en ... wat is eigenlijk een horizon?



Een rechte horizon, een strakke horizon, een schuine? Een duidelijke gele of witte streep of een atmosferische, vage, geleidelijke horizontale suggestie van een lijn?
 En wat is wat? En hoever kun je eigenlijk kijken?
Is de horizon een vaste lijn tussen de beweeglijkheid daaronder en daarboven? Hoezo 'vaste lijn'? 


zondag 6 januari 2013

In het museum in Middelburg: de tapijten.
In zes grote tapijten, gemaakt tussen 1593 en 1604, wordt de strijd van de Watergeuzen tegen de Spanjaarden in Zeeland getoond. De tapijten werden gemaakt naar ontwerp van de zeeschilder Hendrik Vroom. 
Ik ben geboeid door, onder andere, de golven in het weef werk.





Details van "Slag bij Lillo" en "Beleg bij Zierikzee"